Iets verdwijnt pas echt zodra het verdwijnt uit de herinnering. De herinnering is dat wat iets dat er feitelijk niet meer is toch weet te dragen, in stand te houden en door te geven. De herinnering ontsluit zo een zijnswijze die het midden houdt tussen iets en niets. Op deze manier maakt zij het voortleven van wat er niet werkelijk meer is mogelijk. Opdat wat geschied is niet wegzinkt in het niets.
Posts tonen met het label zijnswijze. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zijnswijze. Alle posts tonen
zondag 21 augustus 2016
Abonneren op:
Posts (Atom)
